Twentyfifth |
Kim, Tilburgse, Brabander, Nederlander, Europeaan, Wereldburger, wereldverbeteraar. Gek op diepe gesprekken over het leven, filosofische gedachten, uiteten met vriendinnen en samenzijn met vriendlief. |
Ik vind het woord zoektocht wel iets hebben. Het klinkt als iets dat niet per se een einde heeft, maar je wel steeds dichter bij een doel brengt. Dat is wat ik wil. Ik wil graag bewust omgaan met mezelf, mijn omgeving, andere mensen, dieren en de aarde. Hoe meer ik lees over biologisch eten en fair trade producten, hoe meer ik overtuigd raak dat dit is wat ik moet doen. Ik wil niet dat mijn gewoontes kinderarbeid in stand houden, dat mijn gewoontes zorgen dat regenwouden gekapt worden, dat mijn gewoontes dieren onnodig laten lijden, mensen uitbuit, de wereld vervuild door onnodig vervoer.
Ik wil juist dat ik de wereld achterlaat zoals ik hem gekregen heb. Dat als ik iets koop, ik betaal wat het waard is. Dat betekent soms dat iets een stuk duurder is dan ik gewend ben, maar ook dat het eerlijk is.
Ik ben geïnspireerd. Alweer. Waarom? 1. Het speelt zich af in Parijs. 2. Het is net als Eten, Bidden, Beminnen een ontdekkingstocht 3. Er staan de meest verrukkelijke recepten in.
Net als na het lezen van Eten, Bidden, Beminnen - en overigens ook elke andere gelegenheid die ik kan vinden - wil ik mijn leven Groots en Meeslepend maken. Groots en Meeslepend betekent: Zó wonderbaarlijk dat ik er een boek over zou mogen schrijven net zoals Elizabeth en Elizabeth (what’s in a name).
Daarom komt er natuurlijk weer een voornemenslijstje, een to-do-lijstje, wensenlijstje. Hoe je het ook noemen wilt. Ik hou van dat soort lijstje. Me dingen voornemen en … meestal niet uitvoeren. Dat laatste moet deze keer dus veranderd worden. Hoewel ik van mijn vorige goede voornemens 2 van de 3 al uitgevoerd heb en het is pas mei.
Ik word over 10 dagen 21 en als bovenstaande redenen nog niet goed genoeg waren, is het dus echt tijd voor goede voornemens. Ik ga er even op zitten broeden. Want, eenmaal 21 ben ik volwassen. Tijd voor die ontdekkingstocht.
Wat ik begin 2011 wel had en nu niet
Wat ik begin 2011 niet had en nu wel
Wat ik nu niet heb en in 2012 wel hoop te hebben gedaan
Ik geniet van mijn nieuwe studie, van dutjes doen in de trein, van een zweedse puzzel oplossen. Maar ook van oude mensen die hand in hand lopen, van iemand die me voorlaat, van een bus die aankomt net als ik ‘m nodig heb. Van de zon in mijn gezicht of sneeuw onder mijn voeten. Van me mooi voelen en van in mijn pyjama op de bank hangen. Van weten wat ik wil, maar eigenlijk nog meer van twijfelen - hoe frustrerend dat ook kan zijn. Ik geniet van op vakantie gaan, van dingen leren, van boeken lezen en schilderijen kijken. Ik geniet van mijn vriendje, uiteten met mijn vriendinnen, thee op een terrasje, nieuwe mensen leren kennen en oude herontdekken. Van Mulisch en Jill Mansell.
Ik geniet de hele dag. En soms wat minder.
Ik hou van mijn familie.
En dat was het einde alweer, ik heb een keelontsteking waardoor ik niet meer kan nadenken. Meer morgen maar dan over Genieten. Dat doe ik erg graag namelijk.
Hm… beter laat dan nooit maar he? Haha, goed al bij de 5e blog een dag te laat. Zo leert iedereen me wel meteen goed kennen ;).
Dan nu over naar de orde van de dag, of eigenlijk van gisteren: Eten. Eten is één van mijn favoriete hobby’s en noem ik zonder moeite in één adem met toneelspelen, lezen en films kijken. Van koken houd ik ook, maar een echte prinses ben ik nog niet.
Waar wel echte prinsessen (en prinsen) tussen zitten is ‘Masterchef’, ‘Over de kook’, ‘Wie is de chef’ etc. etc. Kookprogramma’s behoren zonder twijfel onder mijn grote favorieten. Thuis bij mijn ouders kijken we het liefst Masterchef, niet alleen omdat we gewoon graag naar lekker eten kijken. Vooral om de geniale uitspraken die voorbij komen. Zoals: There are too much flavours on the plate! Of: “Flavours exploding in my mouth”. En die twee gaan alleen maar over het eten.
Onze favoriete scene, in elke aflevering, is de scene waarin de twee presentatoren uit moeten maken wie er door mag. Altijd volgens hetzelfde systeem, zie kiezen er 2 die ze te slecht vonden, twee die ze sowieso goed genoeg vonden en vervolgens gaan ze over de laatste discussieren. Ze zijn het altijd oneens (heel typisch is dat) en vervolgens zeggen ze dat het ‘really hard’ is en ‘we have to choose’. En ze kijken er altijd even moeilijk bij. Haha geniaal.
Bijna net zo geniaal als een heerlijk bordje Eten.
Deze post is een onderdeel van de Kimbo-Djani-challenge, een challenge waar Kim en Djanasamen aan meedoen. Vriendinnetjes die allebei heel graag willen bloggen en zichzelf zo een schop onder de kont geven.
