Twentyfifth |
Kim, Tilburgse, Brabander, Nederlander, Europeaan, Wereldburger, wereldverbeteraar. Gek op diepe gesprekken over het leven, filosofische gedachten, uiteten met vriendinnen en samenzijn met vriendlief. |
Wat ik begin 2011 wel had en nu niet
Wat ik begin 2011 niet had en nu wel
Wat ik nu niet heb en in 2012 wel hoop te hebben gedaan
Ik geniet van mijn nieuwe studie, van dutjes doen in de trein, van een zweedse puzzel oplossen. Maar ook van oude mensen die hand in hand lopen, van iemand die me voorlaat, van een bus die aankomt net als ik ‘m nodig heb. Van de zon in mijn gezicht of sneeuw onder mijn voeten. Van me mooi voelen en van in mijn pyjama op de bank hangen. Van weten wat ik wil, maar eigenlijk nog meer van twijfelen - hoe frustrerend dat ook kan zijn. Ik geniet van op vakantie gaan, van dingen leren, van boeken lezen en schilderijen kijken. Ik geniet van mijn vriendje, uiteten met mijn vriendinnen, thee op een terrasje, nieuwe mensen leren kennen en oude herontdekken. Van Mulisch en Jill Mansell.
Ik geniet de hele dag. En soms wat minder.
Ik hou van mijn familie.
En dat was het einde alweer, ik heb een keelontsteking waardoor ik niet meer kan nadenken. Meer morgen maar dan over Genieten. Dat doe ik erg graag namelijk.
Hm… beter laat dan nooit maar he? Haha, goed al bij de 5e blog een dag te laat. Zo leert iedereen me wel meteen goed kennen ;).
Dan nu over naar de orde van de dag, of eigenlijk van gisteren: Eten. Eten is één van mijn favoriete hobby’s en noem ik zonder moeite in één adem met toneelspelen, lezen en films kijken. Van koken houd ik ook, maar een echte prinses ben ik nog niet.
Waar wel echte prinsessen (en prinsen) tussen zitten is ‘Masterchef’, ‘Over de kook’, ‘Wie is de chef’ etc. etc. Kookprogramma’s behoren zonder twijfel onder mijn grote favorieten. Thuis bij mijn ouders kijken we het liefst Masterchef, niet alleen omdat we gewoon graag naar lekker eten kijken. Vooral om de geniale uitspraken die voorbij komen. Zoals: There are too much flavours on the plate! Of: “Flavours exploding in my mouth”. En die twee gaan alleen maar over het eten.
Onze favoriete scene, in elke aflevering, is de scene waarin de twee presentatoren uit moeten maken wie er door mag. Altijd volgens hetzelfde systeem, zie kiezen er 2 die ze te slecht vonden, twee die ze sowieso goed genoeg vonden en vervolgens gaan ze over de laatste discussieren. Ze zijn het altijd oneens (heel typisch is dat) en vervolgens zeggen ze dat het ‘really hard’ is en ‘we have to choose’. En ze kijken er altijd even moeilijk bij. Haha geniaal.
Bijna net zo geniaal als een heerlijk bordje Eten.
Deze post is een onderdeel van de Kimbo-Djani-challenge, een challenge waar Kim en Djanasamen aan meedoen. Vriendinnetjes die allebei heel graag willen bloggen en zichzelf zo een schop onder de kont geven.
Over Djana zou ik een heleboel kunnen schrijven. Over hoe we elkaar ontmoette (internet), wat ik als eerste tegen haar zei (Wat een vrolijke MSNnaam heb je! Je moet wel heel vrolijk zijn), wat ons bindt (obvious mode, internet, mannen, gossip girl, en much more), waarin we verschillen (ik ben braver, terwijl Djaan een echte partygirl is), waarin we hetzelfde zijn (beide ambitieus en open-minded, althans, dat denken we graag) of waarom ik jaloers ben op haar (ze gaat uitdagingen aan, durft te veranderen en natuurlijk haar blackberry). Maar daar ga ik allemaal niet op in, deze blog wordt namelijk een ode aan mijn lieve vriendinnetje en haar talenten.
Als er namelijk iemand in deze wereld is waaraan ik werkelijk álles durf te vertellen en voor wie ik me nooit hoef te schamen is dat Djana. Voor de meest stompzinnige problemen weet ze een oplossing. En ze zal me misschien eventjes uitlachen, maar dat houdt ze altijd voor zich - of doet daar een erg goede poging toe.
Het allerleukste aan Djana is zonder twijfel haar wil om iets te maken van het leven. Ze is niet bang om elke uitdaging aan te nemen. Zo solliciteerde ze naar het Honours Program en werd ze -natuurlijk- aangenomen. Ze deed mee aan Take Me Out (allemaal kijken dus!) en is een master in mensen voor zich innemen. Ik ken maar weinig mensen die Djana ontmoet hebben en haar níet leuk vonden. En terecht!
Ik kan on en on gaan over hoe lief, leuk en talentvol Djana is, maar het allerbeste kan je gewoon eventjes zelf kijken: Kliiik
Deze post is een onderdeel van de Kimbo-Djani-challenge, een challenge waar Kim en Djana samen aan meedoen. Vriendinnetjes die allebei heel graag willen bloggen en zichzelf zo een schop onder de kont geven.
Het beauty-gedeelte in tijdschriften sla ik bijna altijd over. En als ik het dan lees denk ik altijd: ‘Wauw! Wat leuk’. Gevolgd door: Maar daar heb ik geen zin in en bovendien kan ik dat niet. Gelukkig kan beauty zoveel meer betekenen.
Mijn oma zei vroeger altijd: “Wees zuinig op je tanden en je haren, Kim, dat zijn de sieraden van een vrouw”. Daarnaast zei ze overigens ook dat ik écht iets met talen moest gaan doen, omdat ze er zelf altijd zo’n spijt van heeft gehad, aan wiskunde heb je namelijk niets. Maar dat is een heel ander verhaal.
Mijn haren en tanden dus. Mijn tanden worden dagelijks gepoetst, ik zie mijn tandarts 2 keer per jaar (en liever ook niet vaker) en een beugel heeft ze dusdanig verbouwd dat ze niet meer diagonaal, maar prachtig recht staan. Mijn haren zijn meestal mooi schoon en zien de kapper net wat te weinig. Maar dat heeft ook zijn charmes toch? Bovendien heb ik heel welwillend haar dat ook goed zit als het de kapper lang niet heeft gezien.
Ik heb kortom goed naar mijn oma geluisterd. En bovendien ben ik ook talen gaan doen, want aan wiskunde.. daar heb je niets aan.
Deze post is een onderdeel van de Kimbo-Djani-challenge, een challenge waar Kim en Djana samen aan meedoen. Vriendinnetjes die allebei heel graag willen bloggen en zichzelf zo een schop onder de kont geven.
